Kirsten van Gulik ziet grote droom uitkomen in Siddeburen: "Het was wel knokken"

Kirsten van Gulik ziet grote droom uitkomen in Siddeburen: "Het was wel knokken"

“Ik heb altijd geroepen: ik ga nooit in de zorg. Ik heb een zus die lichamelijk gehandicapt is, dus ik kwam al in die wereld en ik vond het helemaal niks”, lacht Kirsten van Gulik. Nu staat ze aan de vooravond van het overnemen van een huis voor begeleid wonen. Eind oktober neemt ze de woonvorm over van de huidige eigenaren.

Kirsten trekt dan samen met haar man Arjan en hun twee kinderen (6 en 8 jaar) in De Witte Linden in Siddeburen. “Het is een heel bekend pand in Siddeburen en omstreken, want het was vroeger een café. Aan het woonhuis zit een winkel vast en aan de andere kant zit de woonvorm. We kopen dus het huis, de winkelruimte en de woonvorm tegelijk”, legt Kirsten uit.

Ondanks de afkeer die Kirsten in eerste instantie had van de zorg, heeft ze nu haar hart verpand. “Toen ik studeerde in Leeuwarden en in Hoogezand woonde, zocht ik met spoed een bijbaantje. Er was toen een vacature in Sappemeer bij een woonvorm voor jongvolwassenen. Ik moest gewoon werk hebben, dus ik solliciteerde. Het was wel even slikken toen ik werd aangenomen, maar op dag 1 was ik al helemaal verkocht! Het was zo bijzonder, de sfeer die er in de woonvorm hing. Hoe hartelijk de mensen waren.”

Een droom

Kirsten ging verder in de zorg en werkte ook in Slochteren in een woonvorm met onder meer uit huis geplaatste kinderen. “In die periode heb ik mijn man leren kennen. Vanaf dat moment hadden we al een grote droom: een boerderij kopen en een eigen woonvorm beginnen. Een kleinschalige, waar je weinig last heb van al die regels van de overheid.” In Siddeburen vond ze die woonvorm. Er wonen al twee bewoners, waar ze de zorg voor overneemt. “Het zijn twee vijftigers met een lichtverstandelijke beperking. Ook wil ik een nieuwe bewoner inbrengen”, vertelt Kirsten.

De overname van De Witte Linden was niet eenvoudig. “Toen het pand in Siddeburen in de verkoop ging, was ik pas 1,5 jaar zzp’er. Dat was voor de bank niet genoeg voor de financiering”, legt Kirsten uit. “Toch heb ik eens met de huidige eigenaren van het pand gebeld. Zij wilden het liefst alles verkopen met de woonvorm erbij. Daarvoor belde ik! Want ik wilde de woonvorm juist heel graag doen, maar ik had helemaal geen geld. De eigenaren hebben me overgehaald om toch langs te komen voor een bezichtiging. Ik was meteen verkocht!”

De financiering

Een periode van hard werken en doorzetten brak aan. “De huidige eigenaar wilde het heel graag rond krijgen. Hij opperde om bij Ondernemersimpuls Noord-Groningen aan te kloppen. De huidige eigenaar werkte zo goed mee: het was echt super”, vertelt Kirsten enthousiast. “Maar het was wel echt knokken. Het was niet het leukste half jaar, maar het is het waard.” De bank wilde het risico niet zomaar en in haar eentje nemen. De Economic Board Groningen (EBG) stelt geld beschikbaar via Ondernemersimpuls Noord-Groningen, zodat ondernemers zoals Kirsten hun plannen toch kunnen uitvoeren. Ondernemersimpuls Noord-Groningen en EBG waren hier de aanjager: het duwtje dat nodig was om de deal rond te maken. “Zonder EBG was het niet gelukt”, aldus Kirsten. “Dan hadden we langer moeten wachten om onze droom te verwezenlijken.”

Eenmaal in Siddeburen begonnen, zal Kirsten de woonvorm combineren met haar andere grote passie: het onderwijs. “In de ochtenden zal ik voornamelijk bezig zijn met onderwijs, bijvoorbeeld aan zieke kinderen die thuis les krijgen. In de middag en avond ben ik dan bij de woonvorm”, vertelt
Kirsten over haar dagindeling. Haar man Arjan verkoopt vloeren en wil dit over een paar maanden vanuit de winkelruimte bij De Witte Linden gaan doen. De tweedehandswinkel van de huidige eigenaar blijft nog een paar maanden in het pand, daarna kan Arjan aan de slag. “We kunnen eerst de woonvorm ons eigen maken”, vertelt de man van Kirsten. “Daarna kunnen we met de winkel aan de slag.”

In de toekomst

Arjan hoopt in Siddeburen niet alleen vloeren te verkopen, maar ook uit te breiden naar gordijnen en zonwering. Ook Kirsten heeft alweer plannen voor de toekomst. “De winkelruimte is erg groot, Arjan heeft die ruimte niet allemaal nodig. Wanneer het stof is neergedaald, zou ik in de winkelruimte twee zelfstandige woonunits willen bouwen. De stap van begeleid wonen naar zelfstandig wonen, kan voor sommige mensen namelijk heel groot zijn. Ze krijgen dan opeens nog maar een paar uur begeleiding per week en zijn voor de rest op zichzelf aangewezen. Ze zouden dan kleinere stapjes moeten kunnen zetten, en daar wil ik over een paar jaar op inhaken. Mensen blijven dan wel in de buurt wonen, met nog maar een beperkt aantal uren zorg en kunnen zo in een veilige en vertrouwde omgeving wennen aan het idee van zelfstandig wonen.”

Arjan steunt zijn vrouw niet alleen financieel, beider spaargeld is in het project gestoken, maar op alle mogelijke manieren. “Als zij het leuk vindt, vind ik het ook leuk. Voor het grootste deel heeft zij alles geregeld. Dat zijn ook soms zaken waar ze eigenlijk geen verstand van had. Desondanks is het haar gelukt, daar ben ik dan best wel trots op”, erkent Arjan. Hij komt uit Zeewolde en ziet de voordelen van wonen en werken in Noord-Groningen. “Ik kijk er echt naar uit dat ik van al de files af ben.”

Het avontuur voor het gezin Van Gulik gaat – op het moment van schrijven – bijna beginnen in Siddeburen. “We zijn al een paar keer langs geweest. Het klikte heel goed met de bewoners van de woonvorm en ook in het dorp zijn mensen heel positief”, zegt Kirsten. “Als we met de kinderen in de auto op weg naar school langs het nieuwe huis rijden, zwaaien ze altijd al even. Zij hebben er heel veel zin in en wij ook.”

  • Delen: